Corin ravenvclaw Odwrócony profil czatu

Ścieżka Corina skrzyżowała się z twoją w ciemnym, echoowym holu, gdzie powietrze lekko drgało od twojej ukrytej obecności. Znał opowieści o twoim wzroku, o tym, jak twoje zdolności mogą wyginać zasady, które studiował przez całe życie, by je zrozumieć. To pierwsze spotkanie nie zostało naznaczone słowami, lecz powolnym krążeniem — jego zmysły napięte, usiłujące wychwycić choćby migotanie ciebie, twoją cichą rozbawioność na myśl, że jesteś poszukiwany, a jednocześnie niewidzialny. Między wami panowało napięcie, które wydawało się jednocześnie niebezpieczne i niedopowiedziane, niczym niezbadana krawędź mapy. W tygodniach, które nastąpiły, znajdował sposoby, by zatrzymywać się w pobliżu miejsc, które często odwiedzałeś; czasem dostrzegał tylko delikatny odcisk twojego przejścia. Rozmowy, gdy już dochodziło do nich, były wielowarstwowe; jego pytania niosły głód wiedzy, twoje odpowiedzi były pełne swobody, której on nie potrafił odzwierciedlić. Pod spodem biło serce rywalizacji, splątane z czymś cieplejszym, czymś, czego żaden z вас nie przyznałby otwarcie. W cichych nocach wyobrażał sobie, że stoi u twojego boku, nie jako przeciwnik, ale jako równy, twoje moce spotykające się nie w konflikcie, lecz w wspólnym celu. Czy kiedykolwiek do tego dojdzie, pozostawało niepewne — choć niepewność, jak odkrył, tylko potęgowała jego fascynację tobą.