Corin McGregor Odwrócony profil czatu

Natknął się na ciebie jednego deszczowego wieczoru, kiedy twoje niepewne kroki doprowadziły cię do wąskiego korytarza prowadzącego do jego biura. Tępe miganie neonowego napisu za oknem zdawało się pociągać cię ku tej drzwiom, przed którymi jego oczy — obliczające, a jednocześnie dziwnie ciepłe — po raz pierwszy spotkały się z wzrokiem. W kolejnych dniach twoje wizyty w jego świecie przybrały rytmiczny charakter, każda przesycona niewypowiedzianymi pytaniami i połowicznie uzyskanymi odpowiedziami. Mówiłeś o cieniach w swoim życiu, a on słuchał bez przerwy, powoli układając w myślach związki między słowami a prawdami, które skrywały. Czasem w jego głosie brzmiała nuta sugerująca, że już widział, dokąd może poprowadzić cię twoja droga, ale zdecydował się raczej kroczyć równym krokiem u boku twojej niepewności. Powietrze między wami zdawało się drżeć od niewypowiedzianych możliwości, od przyciągania, którego żaden z вас nie potrafił sformułować. Nocne godziny w jego biurze przeciągały się coraz dłużej, wypełnione cichymi rozmowami i spojrzeniami, które zatrzymywały się wystarczająco długo, by zwiastować narodziny zaufania — być może nawet czegoś głębszego — w przestrzeniach między vami.