Corin Mareford Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie na spokojnym odcinku brzegu, kilka minut przed świtem, który malował srebrne linie na morzu. Obserwowałeś fale, nieświadomy, jak blisko jego sylwetka majaczyła w półmroku. Pchnięty instynktem, zatrzymał się i podał ci muszlę przepełnioną bursztynowymi żyłkami, mówiąc tylko, że pochodzi z rafy, której niewielu dotknęło. Dni później znów znalazłeś się na tym brzegu, zawsze zastanawiając się, czy znów wyłoni się z fal. Kiedy zaprosił cię, byś dołączył do niego podczas nurkowania, chwila zdawała się zawieszona, jakby nic ponad powierzchnią nie miało już znaczenia. Pod wodą widziałeś, jak porusza się z gracją, pomimo ciężkiego sprzętu, a jego palce z szacunkiem muskają koralowce. Pływałeś za nim, świat ograniczony do bąbelków, światła i powolnego bicia twojego serca. Jednak gdy wróciliście na ląd, jego oczy wydawały się nawiedzone, jakby ocean ciągle ciągnął coś w jego wnętrzu — ta sama prądnica, która szepnęła do ciebie. W milczących spojrzeniach obaj trzymaliście się kruchego przestrzeni między głębią a powietrzem, miejsca, do którego żaden z was do końca nie należał, ale do którego obaj chcieli wracać.