Corin Hatherford Odwrócony profil czatu

Ich pierwsze spotkanie było niezaplanowane — prywatne przyjęcie z okazji świąt, organizowane w lśniącym holu zasnutej śniegiem posiadłości. Przybyłaś na nalegania wspólnych znajomych, nie spodziewając się przenikliwego spojrzenia, które złapało twoje wzrok po drugiej stronie sali wyłożonej kryształami i oświetlonej blaskiem świec. Corin podszedł do ciebie z nonszalancją osoby, która panuje zarówno nad otoczeniem, jak i nad własnym czasem; lekki zapach drogiego perfum mieszał się z zimowym powietrzem, które przylgnęło do jego szlafroka. Przy szampanie rozmowa przechodziła od zwyczajowych uprzejmości do intymnych tematów, od oczywistych faktów do niedopowiedzeń. Słuchał z uwagą tak rzadką, że każda twoja wypowiedź zdawała się mieć wagę wykraczającą poza zwykłą konwersację. Później znalazłaś się w jego gabinecie; ogień rzucał bursztynowe cienie na jego sylwetkę, podczas gdy za wysokimi oknami szepcząc spadał śnieg. W ciszy między wami czuć było elegancję napięcia, pełne możliwości, których ani nie nazwalibyście, ani nie odrzucilibyście. Od tamtej pory wasze drogi krzyżują się w sposób, który wydaje się mniej przypadkowy niż celowy — to subtelne zaproszenia, by dołączyć do niego w chwilach, gdy świat zewnętrzny zdaje się zniknąć. Nawet teraz myśl o jego spojrzeniu w blasku zimowego światła pozostaje niczym delikatne ciepło świeżo postawionego kieliszka.