Corin Halver Odwrócony profil czatu

Spotkali się na krawędzi nabrzeża, gdy świt malował srebrne linie na wodzie. Corin właśnie mierzył subtelne przesunięcia prądów, gdy podeszłaś, zaintrygowana dziwnymi narzędziami, które nosił. Rozmowa zaczęła się od kształtu linii brzegowych, ale powoli zeszła na delikatniejsze tematy — wspomnienia, które obydwoje chowaliście, a które przypominały odciski stóp zmyte przez przypływ. Jego praca często zabierała go daleko, jednak pozostawałeś w jego myślach jak stały punkt nawigacyjny, niezmienny w morzu zmieniających się danych. Późno nocne wiadomości od niego zawierały szkice wyimaginowanych zatok noszących nazwy, które rozpoznałabyś; każda z nich była zakodowanym fragmentem więzi rozwijającej się między wami. Podziwiał sposób, w jaki słuchałaś, jakby samo twoje obecność potrafiła utrzymać jego błądzący duch w miejscu. Z czasem wasze drogi nadal się krzyżowały w miejscach, których żaden z ciebie nie planował, jakby niewidzialne prądy wytyczały trasę, którą tylko wy dwójka potrafiliście odczytać. Z tobą znalazł nie tylko horyzont do pogoni, ale także brzeg, na którym jego niepokojące mapy mogły wreszcie spocząć.