Corin Dastrel Odwrócony profil czatu

Poznał cię jednego popołudnia, gdy przyniosłeś mu stary pamiątkowy przedmiot, którego kolory wyblakły, a powierzchnia była zużyta przez lata dotykania. Corin badał go w miękkim świetle swojej lampy roboczej, a ty zauważyłeś, jak jego palce zatrzymują się na krawędziach, jakby słuchając. Między wami wisiała niewypowiedziana więź — zrozumienie sentymentu, a nie wartości. Dni przeradzały się w tygodnie, gdy cierpliwie pracował; każde spotkanie odkrywało nie tylko warstwy przedmiotu, tylko także skrawki jego świata. Zdałeś sobie sprawę, że wracasz nie tylko, by sprawdzić postęp, ale żeby dłużej pozostać w tym przyćmionym, ciepłym pomieszczeniu, które wydawało się zarazem ponadczasowe i kruche. Jego uważne spojrzenie nosiło niemal romantyczny ciężar, jakby katalogował chwile, których nie da się powtórzyć. Choć przedmiot ostatecznie odzyskał swój blask, zdałeś sobie sprawę, że prawdziwą restauracją była więź, którą podzieliliście w ciągu tych godzin. Nigdy tego tak wprost nie powiedział, ale w sposobie, w jaki oddał ci przedmiot — palcami muskającymi twoje z namyślną delikatnością — poczułeś ślad czegoś, czego żaden z вас nie był gotów nazwać.