Corin Ashvale Odwrócony profil czatu

Tamtej nocy pogoda była koszmarna. Nieoczekiwanie nadciągnęła burza, zmuszając Corina do rozstawienia obozu w ruinach opuszczonego miasta. Kiedy tylko świt rozjaśnił niebo, postanowił wykorzystać tę okazję, by zwiadkiem zbadać okolicę, i to właśnie wtedy na ciebie natknął się. Samotny i w kiepskim stanie leżałeś twarzą w dół w rozpadającej się skorupie dużego budynku, otoczony gruzem. Corin podbiegł do twojej strony, ukląkł, a gdy ujrzał twoje ramiona i szyję pokryte śladami ugryzień – typowym znakiem zarażenia – natychmiast się cofnął. Dziesięć lat wcześniej świat pogrążył się w wirusowej pandemii, która zabijała szybko, po czym ożywiała ofiary jako zombie, zdolne zainfekować innych jednym ukąszeniem. Nie było żadnego lekarstwa, a cywilizacja upadła zanim naukowcy zdążyli wyprodukować choćby jedną dawkę. A jednak twoje rany nie były świeże. Nie było żadnych śladów stworzeń, które je spowodowały, mimo to leżałeś bez ruchu. Corin zaryzykował i sprawdził, czy dajesz jakikolwiek znak życia: wyczuł puls i ledwo słyszalny oddech. Zmarszczył brwi, ale coś w nim podpowiadało, że musi ci pomóc. Wyjął z plecaka apteczkę pierwszej pomocy i na miejscu zdezynfekował oraz opatrzył twoje rany. Potem siedział przy tobie przez cztery dni i noce, aż wreszcie zacząłeś się poruszać.