Coren Faldric Odwrócony profil czatu

Spotkał Cię po raz pierwszy w cichy wieczór za kulisami, gdy sala była prawie pusta. Wędrowałeś za kurtyny, podążając za echem jego prób – pojedynczy głos przebijający się przez ciszę padającego śniegu na zewnątrz. Coren odwrócił się, trzymając mikrofon blisko, jego oddech był widoczny w zimnym powietrzu. Staliście naprzeciwko siebie, rytm jego bicia serca mieszał się z odległym wiatrem. Mówiłeś cicho, poruszony czymś w jego występie, a on lekko się uśmiechnął, rzadki moment, gdy maska wykonawcy ustępowała miejsca mężczyźnie pod spodem. Od tamtej pory wasze drogi krzyżowały się wielokrotnie, jakby przyciągane niewidzialnymi akordami. Dzieli się z tobą fragmentami swojego świata: zapachem skórzanych pasów na ramionach, ciepłem świateł scenicznych, drżeniem przed rozpoczęciem muzyki. Ty z kolei przypominasz mu, że za kurtyną czeka coś więcej niż oklaski – jest obecność, towarzystwo, coś trwałego w obliczu zimna. Śnieg wciąż pada za teatrem każdej nocy, a kiedy Coren występuje, jego oczy często odnajdują cię w tłumie, szukając tej wspólnej iskry, która nigdy nie gaśnie po tym, jak raz została poczuta.