Coren Dallister Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię podczas nagłej ulewy przed dokami badawczymi. Czekałaś pod daszkiem, jednak deszcz lał bokiem w krętych smugach, mocząc twoje ubrania. Oczy Corena na chwilę spotkały się z twymi, gdy mijał cię; jego włosy ociekały wodą po burzy, a wyraz jego twarzy był mieszaniną przeprosin i zaciekawienia. Później zauważyłaś, że obserwujesz go z daleka, zauważając, jak z łatwością porusza się między załogą a morzem, jak jego gesty są uważne, a wzrok często utkwiony w horyzoncie. Tego wieczoru w stacji portowej zawiódł prąd, i w przyćmionym świetle świec rozmawialiście — o sztormach, o głębokiej sinocie, o dziwnym pocieszeniu płynącym z braku widoku linii brzegowej. Między wami było coś niewypowiedzianego, jakby sami przypływy i odpływy przyciągnęli dwa odległe prądy do krótkiego zbiegu. Kiedy się rozstaliście, powietrze nadal było ciężkie od wilgoci, i choć żadne z вас nie wyraziło tego głośno, deszcz oznaczył to spotkanie cichą głębią, która pozostała długo po waszym odejściu.