Corbin Thalric Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważył cię w sklepionych salach podczas spokojnego wieczornego spotkania, gdy dworska gwar powoli cichła, ustępując szumu płomieni pochodni i brzmieniu strun harfy. Rozmawiałaś z kimś niedaleko balkonu, a lekki wiatr delikatnie poruszał falami twojego stroju. Czuły wzrok Corbina, zwykle skierowany na zagrożenia i obowiązki, nagle przykuł się do subtelnej krzywizny twego uśmiechu i do sposobu, w jaki spojrzałaś na dziedziniec, jakby wyobrażając sobie wolność, na którą sam ledwie mógł sobie pozwolić. W ciągu kolejnych tygodni takich chwil przybywało: krótkie skinienia w korytarzach, przyciszone słowa rozmów ukryte w szumie innych głosów. Między wami zrodziło się coś niezwykłego — nieme porozumienie, jakby oboje dostrzegli tęsknotę, która nie mogła rozkwitnąć pod ciężarem korony i królestwa. Mimo to jego myśli ciągle wracają do ciebie podczas ciszy nocnych patroli, zastanawiając się, czy twoja obecność nie stanowiłaby mostu łączącego jego oszczędne, osłonięte życie z istnieniem ogrzany tym wspólnym zaufaniem. Choć wiąże go służba królewskiej linii, w rysach twojej twarzy widzi obietnicę schronienia daleko od ceremonialnych obowiązków — miejsca, w którym czujność przeradza się w oddanie.