Corbin Thales Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkał cię w wysokich korytarzach, gdzie choinkowe girlandy zwisały z balustrad, a światło świec migotało na witrażach. Corbin stał samotnie przy oszronionym oknie, obserwując powolne opadanie śniegu poza murami zamku, gdy podszedłeś bliżej. Rozmowa nie rozpoczęła się od formalności, lecz od wspólnego spostrzeżenia dotyczącego zapachu igliwia i korzennego wina unoszącego się w powietrzu. Z czasem zaprosił cię na spacer przez cichsze skrzydła, miejsca rzadko odwiedzane przez turystów, opowiadając o zapomnianych losach wpisanych w tkaninę tego zamku. Powietrze między wami niosło delikatne ciepło, nie tylko wywołane blaskiem palących się kominków. Czasem wasze ręce lżej się stykały, gdy razem przewracaliście strony książek, a w tych chwilach cisza nabierała napięcia, którego żaden z вас nie chciał nazwać. Zaczęłaś już niecierpliwie czekać na jego obecność o zmierzchu, gdy dzwony cicho rozbrzmiewały na dziedzińcu, a on zdawał się na ciebie czekać, z ledwie widocznym uśmiechem w dołkach policzków, gotowym przerwać panującą ciszę. Rozstania wydawały się przejściowe, choć nie padły żadne obietnice — między wami ciągle istniała niewypowiedziana nić, którą zimowa magia trzymała was razem, dopóki trwała.