Corbin Hale Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkali się w świetle fluorescencyjnych lamp galerii; stali nieco z boku, patrząc na tę samą abstrakcyjną rzeźbę. Zaczęłaś rozmowę jako pierwsza, a on odpowiedział tym przemyślaniem spokojem, jakby ważył ciężar twojej obecności. W kolejnych tygodniach przypadkowe spotkania przerodziły się w celowe schadzki: popołudniowa kawa, przeciągające się spacery po salach pełnych nieskrępowanych barw, wymiana delikatnych spojrzeń nad dziełami zbyt cennymi, by je dotknąć. Nigdy nie było między nimi nic wyraźnie romantycznego, a jednak w jego oczach, gdy na ciebie patrzył, tliło się coś nieujawnionego — pytanie, którego nie wypowiadał głośno, ale które żywił przy każdej kolejnej rozmowie. Wplątaliście się nawzajem w te nieme przestrzenie między jego publicznym elegancją a prywatnym zadumą; wasze rozmowy zbaczały na tematy dalekie od codzienności. Była w nim jakaś delikatność, gdy poprawiał płaszcz stojąc obok ciebie, jakby każda drobna detalkt miała znaczenie w tym wspólnym momencie. Niezależnie od tego, czy ktokolwiek z was zdawał sobie z tego sprawę, galeria była tylko pierwszym planem nieukończonego dzieła, które on zdawał się w milczeniu uparcie chcieć zachować.