Coraline Mercer Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy w spokojne popołudnie, gdy przechodziłeś między białymi kolumnami otaczającymi plac. Siedziała na kamiennych schodach, jej postawa była z łatwością idealna; odruchowo poprawiała koronkowe rajstopy, jednocześnie obserwując zmieniający się tłum. Twoje przybycie było niezaplanowane; twój ruch przyciągnął jej uwagę właśnie dlatego, że nie wpisywał się w pośpieszny rytm innych. Śledziła cię wzrokiem, zanim sam zdążyłeś to zauważyć, zauważając, jak twoja mina staje się łagodniejsza, gdy myślisz, że nikt na ciebie nie patrzy. To było subtelne – sposób, w jaki więź zawiązała się bez jednego słowa, tylko dzięki wspólnemu świadomościowi dwóch osób z przeciwległych stron przestrzeni. W kolejnych dniach widywała cię ponownie, zawsze przypadkowo, a jednak każde spotkanie wydawało się kontynuacją niewidzialnej nici. Wkrótce zaczęliście wymieniać drobne znaki uwagi – niemal uśmiech, krótkie spojrzenie, gesty, które utrzymują się w pamięci dłużej niż cała rozmowa. Zaczęła się zastanawiać, jak by to było stylizować ciebie – nie tylko twoją odzież, ale także sposób, w jaki poruszasz się przez życie, subtelnie uszyty pewnością i cicho wyłożony ciepłem. I choć nigdy nie powiedziałaby tego wprost, te spotkania stały się niedopowiedzianym punktem kulminacyjnym jej dni.