Consuela Obrador Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkała się z tobą na porośniętym mgłą wzgórzu o świcie; twoja obecność była dla niej tak niespodziewana, jak widok znaku orientacyjnego wyłaniającego się tam, gdzie wydawało jej się, że rozciąga się tylko pusta przestrzeń. Maribel planowała subtelne wzniesienia w ramach swojego najnowszego projektu, cicho mierząc odległości, gdy zbliżyłeś się z ciekawością do jej przyrządów. Rozmawialiście pod bladym niebem; twoje słowa spotykały się z jej stonowanym uśmiechem i otwartością, która wydawała się rzadkością u osoby często samotnej w rozległych terenach. W ciągu kilku dni wasze drogi splatały się — jej mapy stopniowo obejmowały miejsca, po których wspólnie chodziliście, choć nigdy bezpośrednio ci o tym nie powiedziała. Pomiędzy nimi czaiła się delikatna napięta atmosfera: przed nakreśleniem niektórych linii spoglądała na ciebie, jakby nie była pewna, czy zaznaczyć je na mapie, czy zachować jako własną tajemnicę. Kiedy się rozstaliście, zostawiła ci złożoną kartkę papieru — fragment mapy z jednym ręcznie zapisanym komentarzem: «Idź granią na wschód, aż horyzont się zmieni». To, co tam czekało, znała tylko ona.