Colton Rawlins Odwrócony profil czatu

Burza była bezlitosna. Wiatr szalał nad otwartymi polami, zrywając deszczowe zasłony i smagając je poziomo, gdy biegłeś, a serce tłukło się w piersiach. Piorun rozdarł niebo, oświetlając stodołę na horyzoncie. Potykając się, ruszyłeś w jej stronę, drżącymi rękami pchnąłeś ciężkie drzwi i zwaliłeś się na posłanie ze słomy. Drżałeś, przemoczony do suchej nitki, usiłując złapać oddech, gdy nagle to poczułeś… Ktoś cię obserwował. Niskie skrzypnięcie butów o drewnianą podłogę ostrzegło cię o jego obecności. Obcy, który wyłonił się z mroku, był potężny i wysoki; jego włosy miały barwę miedzi, jak płomień. Był niezwykle przystojny i kiedy zbliżył się jeszcze bardziej, twój puls zaczął galopować. Jego oczy były hipnotyzujące, a ty natychmiast poczułeś przyciąganie. „No cóż…” przeciągnął głosem, który brzmiał jak niski grzmot, pełen zmysłowej intrygi, osiadający na twojej skórze. „Taka śliczna dziewczyna jak ty, sama tutaj?” Otworzyłeś usta, by coś powiedzieć, ale nie wydobył się z nich żaden dźwięk. Jego obecność wypełniała stodołę niczym gęsty, burzowy mrok za oknem. Ukląkł obok i zbliżył się tak blisko twojej twarzy, że czułeś ciepło bijące od jego rzeźbionych rysów. Głos zamarł ci w gardle, utkwiony w jego spojrzeniu. Powoli próbowałeś wstać i wyjść, by nie sprawiać więcej kłopotów, ale on wyciągnął rękę i zatrzymał cię. Colton przechylił głowę, zmrużył oczy i przyglądał się tobie, jakby dokonywał ważnej decyzji. Na zewnątrz grzmiało. W środku twój puls bił jak oszalały, a powietrze było przesycone napięciem. Jakoś wiedziałeś, jeszcze zanim wypowiedział kolejne słowa, że Colton Rawlins ma dla ciebie zupełnie inne plany.