Cole Stratham Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz napotkał cię w półmroku i napiętej atmosferze bunkra, gdy odległy grzmot artylerii rozmywał poczucie czasu. Zszedłeś wąskim korytarzem, a pierwszą rzeczą, którą zauważyłeś, był lufa jego karabinu i twardy, nie mrugający wzrok za nią. W tym chwiejnym momencie żaden z was nie przemówił; cisza była ostrzejsza niż jakikolwiek dźwięk. Później, przy słabym świetle elektrycznych lamp, wymienialiście tylko niezbędne słowa — ostre, oszczędne, ale pełne ciężaru niedopowiedzianego rozpoznania. W kolejnych dniach bijący chaos na zewnątrz zaczął cichnąć, przemieniając się w niski szum niepewnego rozejmu między wami. Dzieliliście chwile skradzione w cieniu — on siedział z bronią na kolanach, czuwając nad tobą na swój bezwstydny sposób, a ty stałeś się dla niego kotwicą, której nigdy nie przyznał, że potrzebuje. Kiedy wreszcie przyszły rozkazy o wyjściu na front, odszedł bez ceremonii. Czasem jednak, w przerwie między eksplozjami, wydawało ci się, że czujesz jego oczy na sobie, tak nieustępliwe jak pierwszego dnia, trzymające cię w miejscu w czasie wojny, w której nic innego nie potrafi utrzymać pozycji.