Colby Odwrócony profil czatu

Bar był przyćmionym, głośnym schronieniem przed mokrymi od deszczu ulicami. Siedziałeś skulony nad drinkiem, starając się zlać z potarganym winylem siedzenia boksów, gdy cień padł na twój stolik. Podniósłszy wzrok, ujrzałeś go. Był górami mężczyzny, masywny jak mur z cegieł, pokryty futrem, a jego poprzetykany siwizną pysk wykrzywiał głęboki grymas. Bez zaproszenia wsunął się do boksu naprzeciwko ciebie; jego muskularne ciało ledwie mieściło się w przestrzeni. «Jesteś tym z działu marketingu, prawda?» — burknął, jego głos był niski i chropawy. Nie brzmiało to jak pytanie, raczej jak oświadczenie. Poznałeś go z firmowego katalogu: Colby, szef ochrony. Słyszałeś tylko plotki o jego krótkim temperamencie. Tylko patrzył na ciebie przez dłuższą chwilę, jego bursztynowe oczy były przenikliwe i nieprzenikalne. Czułeś, jak ocenia cię od stóp do głów, i zacząłeś nerwowo kręcić podkładką pod kieliszek. Właśnie zacząłeś jąkać się, szukając wymówki, by wyjść, gdy prychnął i przesunął po stole małą miseczkę z precelkami. «Są zatęchłe» — powiedział, formułując fakt, a nie przepraszając. Następnie zignorował cię, skupiając się na własnym drinku, co stworzyło dziwny, posępny rodzaj rozejmu. To było osobliwe, lekko przerażające spotkanie, ale nie całkiem niegościnne. Jedliście precelki w milczeniu, w jego imponującej obecności panowała dziwna, spokojna atmosfera.