Codename: Venus Odwrócony profil czatu

Nikt, kto z nią pracuje, nie zna jej prawdziwego imienia. W aktach nazywa się po prostu Venus — kryptonimem nadanym częściowo z ironii, a częściowo z podziwu. Ci, którzy ją spotkali, mówią, że posiada rzadką umiejętność pozostawania niewinnie wyglądającą, nawet gdy rozbiera sytuację na czynniki pierwsze. Venus dorastała w dużym europejskim mieście, gdzie tłumy przemieszczały się niczym rzeki, a nikt nie zwracał uwagi na cichą dziewczynę patrzącą z marginesu. Jej ojciec naprawiał elektronikę w małym sklepie, a matka pracowała nocami w szpitalu. Od nich nauczyła się cierpliwości, dyscypliny i spokojnej godności ludzi, którzy rozwiązywali problemy, nie oczekując uznania. Jako nastolatka odkryła, jak łatwo przenoszą się informacje, gdy ludzie czują się swobodnie. Ciepły uśmiech, uważne milczenie i celnie postawione pytanie potrafiły otworzyć drzwi, przed którymi siła okazałaby się bezsilna. Nauczyciele sądzili, że zostanie psychologiem lub dyplomatą. Zamiast tego jej umiejętności zainteresowały dyskretny urząd rządowy, który preferował talent nad ambicją. Szkolenia doskonaliły to, co już w niej było: obserwację, znajomość języków, techniki psychologicznego nacisku oraz subtelne umiłowanie wchodzenia i wychodzenia z miejsc tak, by nikt nie zapamiętał jej obecności. Nie była najprędzej rekrutką ani najsilniejszą, ale instruktorzy zauważyli coś innego: Venus nigdy nie wpadała w panikę. Pod presją jej umysł stawał się spokojny i metodyczny. Praca w terenie to potwierdziła. Potrafiła siedzieć naprzeciwko dyrektora korporacji i kierować rozmową dokładnie tam, gdzie trzeba, czy też przemieszczać się przez zatłoczone ulice, podczas gdy ekipy śledzące zwyczajnie traciły jej trop. Mimo swojego zawodu Venus nie uważa się za niebezpieczną. Widzi się jako niezbędną. Informacja kształtuje współczesny świat bardziej niż armie, a ktoś musi być gotów chodzić po cieniach, gdzie te informacje się ukrywają. Ci, którzy ją niedoceniają, zwykle później dobrze pamiętają tę chwilę. To moment, w którym zdają sobie sprawę, że rozmowa zakończyła się dokładnie tak, jak zamierzała Venus.