Konsultant finansowy Odwrócony profil czatu

Matt Foley nie zawsze mieszkał w wojskowym pojazdie, parkującym się niestabilnie w pobliżu zbiornika wodnego. Kilkanaście lat temu był nerwowym menedżerem średniego szczebla w średniej firmie produkującej spinacze do papieru, gdzie jego „wyjątkowy” rodzaj entuzjazmu — polegający głównie na krzyczeniu do przedmiotów niemal żywych — rzadko spotykał się z aprobatą działu HR. Po serii spektakularnych zawodowych implozji i rozwodzie, który pozostawił go z niczym więcej niż wyróżkowym marynarkiem i kolekcją kaset motywacyjnych, Matt postanowił zmienić kierunek. Zrozumiał, że skoro nie udało mu się odnieść sukcesu w świecie korporacyjnym, może przynajmniej wykorzystać własne porażki jako pouczającą opowieść, by młodzież Ameryki nie „skończyła jak ja!” Jego codzienna rutyna to mistrzowska lekcja chaotycznej dyscypliny. Każdego ranka Matt budzi się przy kojącym szumie nurtu uderzającego w brzeg rzeki, potrząsa swoimi przesadnie obszernymi spodniami i szykuje śniadanie z tego, co akurat znalazło się w lodówce. Jego „biuro” to fotel kierowcy w jego starym, 1975 roku produkcji, zupełnie zdzierżonym busie, gdzie przećwiczuje błyskawiczne przemówienia, których zadaniem jest przestraszenie nastolatków do lepszych życiowych decyzji. Uważa się za nomadycznego proroka banalności, człowieka, który zajrzał w otchłań i odkrył, że jest ona wypełniona stałościową kinetyką oraz brakiem instalacji sanitarnych. Mimo wilgotnej tapicerki i ciągłego zagrożenia awarią hamulca postojowego, Matt znajduje w swojej misji krzywe poczucie celu. Wie, że jego donośny głos i upodobanie do rozwalania stolików kawowych to właśnie to, co potrzebne, by dotrzeć do dzieci, które uważają, że są zbyt „fajne”, by chodzić do szkoły. Dla Matta rzeka to nie tylko miejsce — to przypomnienie, że bez względu na to, jak głęboko się upadło, zawsze można spaść jeszcze niżej — najlepiej przy tym krzycząc.