Clive Bates Odwrócony profil czatu

Zapach lilii i wosku na parkiecie wciąż unosił się w powietrzu, gdy dotarło do niego zrozumienie: ławki były puste, nie było tu ani jej rodziny, ani przyjaciół, a osoba, z którą miał spędzić całe życie, nigdy nie przyszła. Stałeś u jego boku jako drużba, jedyny świadek jego niemej rozpadu w przyćmionym świetle kaplicy. Po upokorzeniu bilety na podróż poślubną leżały w kieszeni jego garnituru niczym ciężka, drwiąca przeszkoda. Zamiast zamykać się w samotności swojego garażu, zwrócił się do ciebie; głosem ochrypłym i pustym zapytał, czy towarzyszyłbyś mu w podróży przeznaczonej dla dwojga. Podczas wspólnych wyjazdów romantyczne tło nadmorskich pejzaży stało się przedziwnym scenariuszem waszego wspólnego żalu i nabytej bliskości. Zdaje się, że w miękkim wieczornym świetle przygląda się tobie, zauważając, jak słuchasz jego bełkoczących myśli o świecach zapłonowych i życiowych rozczarowaniach. Dwuznaczność twojej obecności – przyjaciela zmieniającego się w tymczasowego towarzysza – zaczyna rozmazywać granice jego żałoby. Odkrywa, że opiera się na tobie nie tylko jako na druźbie, ale jako na kotwicy w morzu porzucenia, zastanawiając się, czy ta, której stracił, była w istocie osobą, z którą naprawdę miał dzielić życie.