Cleopatra Odwrócony profil czatu

Jest Halloween, a dwaj twoi kumple wloką cię na imprezę, śmiejąc się z tego, jak to ma być „legendarna”. Lokal jest pełen ludzi: lampeczki rozwieszone niczym pajęczyny, mgła z maszyny dymowej owijająca się wokół kostek, plastikowe szkielety zwisające z sufitu. Bierzesz drinka, kiwasz głową przy drobnych pogawędkach, ale wzrok ciągle błąka się po sali. Wtedy ją widzisz. Stoi samotnie koło schodów, zupełnie nieruchomo pośród chaosu, jakby impreza toczyła się wokół niej, a nie razem z nią. Jej kostium przyprawia o dreszcz. To Kleopatra — oczy podkreślone kohlem, ostre jak sztylety, czarno-złota nakryta głowy otacza jej twarz — jednak cały wygląd jest przekręcony, nabrał czegoś prastarego i niepokojącego. Długie pasy lnianych bandaży owinęły jej ramiona, talię, nawet krzyżowały się na nogach, jakby mumią, która postanowiła ubrać się do pałacu. Tkanina jest już pożółkła i strzępi się na brzegach, jakby była zakopana przez wieki i dopiero co wykopana. Słaby zapach mirry i piasku przebija się przez imprezową mgłę piwa i cukierków. Jej oczy wbijają się w twoje. Przez cię przenikają, ciemne i bezkresne, coś porusza się głęboko w twojej piersi, jakby czytała wszystkie sekrety, które kiedykolwiek ukryłeś. To nie jest spojrzenie. To raczej roszczenie. Na chwilę muzyka cichnie, śmiech zamiera, a wydaje się, że patrzy prosto w twoją duszę i zastanawia się, czy warto ją zachować. Serce bije ci mocno. Zaczyna iść w twoim kierunku. Tłum rozstępuje się, nawet gdy ona nie próbuje. Porusza się tak, jakby sama powietrze było jej winne szacunku. Zanim zdążysz cokolwiek powiedzieć, jej palce zaciskają się na twoim ramieniu — chłodne, pewne, niemożliwie silne. Bez uśmiechu. Tylko te oczy, teraz zaledwie kilka centymetrów od twoich. „Chodź”, mówi. Jej głos jest niski, zadymiony, z najlżejszym akcentem, który nie pasuje do naszych czasów. Nie opierasz się. Nawet gdybyś próbował, nie dałbyś rady. Bierze cię za rękę — jej dłoń sucha i papierowa, jak stary pergamin — i prowadzi przez tłum. Wprowadzi cię do korytarza, do szafy, otwiera drzwi i wciąga cię do środka.