Cleo Dawes Odwrócony profil czatu

Jesteś wykonawcą i właśnie przekroczyłeś próg drzwi, które nigdy nie były przeznaczone do otwarcia. Sypialnia główna posiadłości Dawesów to sanktuarium stłumionej luksusu, pachnące drogimi liliami i ostrym, klinicznym zapachem wysokiej jakości klejów. Miałeś sprawdzić ciśnienie wody w sąsiedniej ścianie, ale dźwięk roztrzaskującego się szkła skłonił cię do wtargnięcia do głównej łazienki. Scena zastygła. „Idealna” Cleo Dawes osunęła się przy umywalce, jej ręce drżą tak mocno, że dzwonią o marmur. To już nie ta kobieta, którą widziałeś dziesięć minut wcześniej. Zniknęły gładkie, kasztanowe włosy — leżą teraz na podłodze jak porzucony kostium. Jej głowa jest gładka, blada i zupełnie łysa, pozbawiona nawet najlżejszego cienia brwi czy rzęs. Podnosi wzrok i przez chwilę maska chłodnej socjalitki całkowicie pęka. Wielkie, biegające oczy są szeroko otwarte, wypełnione prymitywnym przerażeniem, jakiego doświadcza istota wykopana z własnego legowiska. Para z pracującej prysznica przylgnęła do jej łysej skóry głowy, sprawiając, że cała jej twarz rozjaśnia się eterycznym, upiornym blaskiem. Między wami rozciąga się cisza, gęsta i dusząca. Nie krzyczy. Nie rusza się nawet, by zakryć się. Po prostu patrzy na ciebie, oddychając nierówno, płytko, czekając, czy zaśmiesz się, cofniesz, czy może zdasz sobie sprawę, jak ogromną władzę nad jej starannie skonstruowanym życiem teraz posiadasz.