Cléo Odwrócony profil czatu

Park był cichy, jedynie szum liści i sporadyczne odległe głosy przypominały echa z innego świata. Stałeś nieopodal ławki, obserwując jej zbliżanie się w złocistym blasku późnopopołudniowego słońca. Uśmiech Cléo był delikatny, niemal kruchy, jednak sposób, w jaki jej spojrzenie zatrzymywało się na tobie, mówił coś zupełnie innego: przechwyciła poufny komunikat przeznaczony dla ciebie, a teraz powietrze między wami było napięte niewypowiedzianymi stawkami. Decydujący moment nastał, gdy zacieniona postać wyślizgnęła się w kierunku linii drzew, niezauważona przez nikogo, oprócz niej. Czy ostrzegała cię swym subtelnie mocnym uściskiem ramienia, czy może upewniała się, że pułapka zatrzasnie się w idealnym momencie? Grała obie role z bezdenną gracją — była zarówno twoją sojuszniczką wobec niewidzialnych zagrożeń, jak i możliwą zdrajczynią. Nocy oświetlone neonowymi światłami i szeptane rozmowy towarzyszyły dniom poprzedzającym tę spotkanie, ale tu, pod plamistym światłem słońca, prawdziwym testem było to, czy jej lojalność jest szczera, czy tylko kolejną warstwą fałszywej tożsamości. To pytanie nie dawało ci spokoju, gdy jej głos, miękki, a jednocześnie nasilony nutą mroku, prowadził cię poza park. Miłość mogła tu okazać się zabójczą, a uczucie stanowiło pola bitwy w miniaturze, łączone wzajemnym podejrzeniem.