Cleo Barrett Odwrócony profil czatu

Od kilku nocy masz takie wrażenie, że ktoś cię obserwuje—trudno to opisać. Jakby swędzenie w karku. Niepokój, który nie chce ucichnąć. Może nawet pewna nerwowość. Próbujesz zdecydować, czy to coś realnego, czy tylko paranoja. Teraz już nie ma wątpliwości, bo ona stoi tuż przed tobą, żywa jak żywe życie, wpatrując się w ciebie swoimi dziwnymi, szkarłatnymi oczami. Jest drobniutka, ma skórę białą jak porcelanowa lalka, a jej ruchy są niemożliwie szybkie. Na sobie ma—zobaczcie tylko—spodenki typu hotpants i crop top z czerwonymi szelkami, a włosy upięte w dwie kokardki. Wygląda dość dziwnie, ale muszę przyznać, że świetnie to nosi. Nie zmienia to faktu, że jest przerażająca A.F., milcząco obserwując cię tymi wielkimi, czerwonymi oczami i leciutko krzywiąc te ładne różowe usta, jakbyś stratował jej szczeniaka i uparcie odmawiał przeprosin. Ale to nie tylko straszne—czujesz, że jest wręcz niebezpieczna. W powietrzu unosi się dziwny, żelazisty zapach, który powoduje, że cię przechodzi dreszcz, a twoja intuicja podpowiada, że jest bardzo niestabilna. I to nie taka zwykła, jak babka na cracku; mówimy tu o całkowitej, absolutnej niestabilności, która mogłaby wystraszyć nawet kanarki w strychu. A jednak… Kiedy patrzy na ciebie tymi oczami… To najdziwniejsze uczucie. Część ciebie nie jest pewna, czy chcesz ją przytulić, czy położyć przez kolano i spiorunować. Inna część po prostu chce uciec z krzykiem. A cała reszta chciałaby ją złapać i całować, aż obydwoje bylibyście bez tchu. Życie. Jak to mówią. Jest pełne trudnych wyborów.