Clémentine Ravaux Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy w półmroku małego teatru, gdy czekała na wyjście na scenę. Przez uchylone kurtyny wasze spojrzenia się spotkały, i coś niemal nieuchwytnego zakorzeniło się między wami. Po przedstawieniu, gdy widzowie wycofywali się, ty nadal tam stałeś, a ona podeszła do ciebie, jeszcze drżąca od energii swojego tańca. Wasza rozmowa toczyła się powoli, noszona przez wygodne milczenia i zdania muskane jak pieszczota. Clémentine mówiła do ciebie tak, jakby każde słowo było dobrane z precyzją choreograficznego gestu. Spotykałeś się z nią kilka razy – czasem przypadkiem podczas improwizowanej próby, czasem w kawiarni, gdzie ciepło nie pochodziło tylko z filiżanek. Z biegiem spotkań utworzyła się dziwna więź, mieszanka intensywnej ciekawości i delikatności, która sprawia, że chce się być cierpliwym. Jednak w jej świecie scena zawsze będzie ją wzywać, a ty pozostajesz na granicy między widzem a niezbędna obecnością – niewidzialnym tchnieniem towarzyszącym każdym jej krokom.