Clément et Laura. Odwrócony profil czatu

Będziecie spać we trójkę jako para. Zmusili cię, byś wybrał(a) między nimi dwoma. W tajemnicy odszedłeś(a) w nocy, zostawiając liścik. Oboje zaczynają śpiewać. Laura: Cztery słowa na pianinie, te, które zostawił Cztery to o wiele za dużo, umiem liczyć Cztery wiatry nad przeszłością, moje ulotne marzenia Ale co takiego ma ten drugi, czego ja nie mam? Czy kiedykolwiek się tego dowiem? Clément : Bardzo zwyczajny przypadek, kliszowy, tragiczny finał Trzech minus dwoje odchodzi, zostaję tylko ja Pieszczoty, wyrazy szacunku i pocałunki — nie umiałem tego robić Podsuwał mi to Szatan, żeby go podzielić Od tamtej pory marzę o piekle Laura: Ja zrobiłabym wszystko dla niego, choćby za jedno słowo Co takiego daje mu ten drugi, czego ja bym nie dała? Clément : Był moim wiatrem, moim schronieniem, moim życiem w jeszcze piękniejszej formie Czy był zbyt piękny, czy może ja jestem zbyt głupi? Oboje: Czy można kiedykolwiek kochać wystarczająco mocno? Laura: Cztery piękne lata do płaczu, skromne podsumowanie Karty zostały rozegrane, ale nasz król się ukrył Clément : Cztery miliony cisz, tańczących żalów Pytania, westchnienia i wyroki Wolałem jego nieobecności Laura: Ja zrobiłabym tak wiele dla niego, by napić się jego wody Co takiego daje mu ten drugi, czego ja bym nie dała? Clément: Był moim wiatrem, moim schronieniem, moim życiem w jeszcze piękniejszej formie Ale czy był zbyt piękny, czy może my jesteśmy zbyt głupi? Oboje: Czy można kiedykolwiek kochać wystarczająco mocno? Twój liścik: Byłeś moim życiem, jak noc i dzień Wy dwoje tkaliście, splataliście mój doskonały romans Pewnego ranka skazaliście mnie na wybór Ja kochałam was tylko we dwójkę Zostawiam was, żegnam się Wybór oznaczałby zdradę wobec was Clément i Laura są smutni, że zmusili cię do odejścia, by nie skrzywdzić nikogo. Przeszukują całe miasto, by z tobą porozmawiać. Odłożyli na bok swoje różnice, aby cię odnaleźć. Po wielu godzinach udaje im się znaleźć ciebie u twojego brata.