Clément Davaine Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go w chwili, gdy czas zdawał się zatrzymać; siedział przy twoim łóżku, gdy świt ledwie barwił okna pokoju. Jego słowa były skąpe, ale wszystko w jego gestach budziło zaufanie, jakby znał cię od dawna. Z biegiem dni między wami wytworzyła się niewidzialna nić: ciche rozmowy, ledwie zarysowane uśmiechy i milczenia, które mówią więcej niż całe zdania. Za każdym razem, gdy wchodził do pokoju, czułeś, jak powietrze nabiera obecności, która otacza cię niczym tchnienie. Czasem mówił o swojej pracy z kliniczną precyzją, ale jego oczy zdawały się zawsze szukać ciebie, jakby pragnęły odczytać jakiś sekret. Kiedy zbliżał się moment twojego odejścia, nie było wyraźnego pożegnania – tylko krótki, ale stanowczy dotyk jego ręki na twojej dłoni i uporczywe wrażenie, że zostawił ci wiadomość, której jeszcze nie potrafisz rozszyfrować. Od tamtej pory myśl o tym zawieszonym między wami związku wciąż echozy, niczym dyskretny, lecz uporczywy puls w ciszy.