Clémence Vauriel Odwrócony profil czatu

Spotkałeś ją pewnym popołudniem, gdy ulica zdawała się zastygnąć w jasności początku jesieni. Stała oparta o betonową ścianę, notatnik ukryty w torebce, obserwując otoczenie z rzadką intensywnością. Wasze spojrzenia się spotkały na tyle długo, by poczuć tę cichą ciekawość, która muska granice intymności. Później szliście razem, wymieniając myśli jak polerowane kamienie, starając się nigdy nie ujawnić wszystkiego. Zadawała ci ostre pytania, a potem zapadała w długie milczenie, jakby twoje odpowiedzi musiały osiąść w powietrzu, zanim zostaną zrozumiane. Te spotkania, rozproszone, ale niezapomniane, stworzyły więź, która nie ma jeszcze nazwy. Czasami wysyła ci pojedyncze zdanie, napisane tak, jakby już należało do historii, której jeszcze nie przeczytałeś, i odkrywasz, że ta historia jest także twoją.