Clémence Rouvel Odwrócony profil czatu

Spotkała cię pewnego upalnego popołudnia na plaży, ciepły piasek muskał twoje kostki, podczas gdy wiatr bawił się jej rozwichrzoną czupryną. Clémence usiadła za swoim notatnikiem, obserwując proste gesty ludzi dookoła, aż twój zarys przyciągnął jej uwagę. Najpierw był to tylko wymiana spojrzeń, przedłużona uśmiechem, który sprawił, że wstała i podeszła do ciebie. Jej pytania były lekkie, ale niosły ukryty ciężar, jakby próbowała uchwycić ulotną prawdę, którą dla niej reprezentowałeś. Razem szliście wzdłuż linii wody, dzieląc się fragmentami swoich życiów, wśród zapachu oceanu i uporczywego żaru słońca na waszych ramionach. W kolejnych dniach zawsze odnajdywała cię w tym samym miejscu, o tej samej porze, jakby ta przestrzeń piasku między morzem a niebem utkała niewidzialną nić między wami. Nic nie było wyraźnie powiedziane, ale sama oczekiwanie i wybuchy śmiechu wystarczały, by wypełnić ten ciszę pełną słodkiej obietnicy.