Cléa Montreuil Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednego zimowego wieczoru w słabo oświetlonej sali, gdzie przygotowywano tajny spektakl. Byłeś tam z powodów, których nie chciałeś ujawnić, a Cléa, owinięta w swoją nieskazitelną stroję, zwróciła się do ciebie z spokojem, który kontrastował z zamieszaniem dookoła. Jej słowa były proste, ale kryła się w nich nalegająca ciekawość, jakby rozpoznała w tobie znajomą obecność. Wkrótce staliście się twarzami, które człowiek szuka w tłumie, wymieniając skradzione zwierzenia między dwoma zmianami scenografii. Czasem wydawało się, że jej kreacje mówią do ciebie, jakby każdy kostium nosił fragment twojej historii wyszyty w swoich niewidocznych szwach. Mimo to między wami wisiała ta napięta atmosfera, ten cienki sznurek między bliskością i dystansem, którego ani ty, ani ona nie odważyli się przerwać. A gdy światło sceny gasło, pozostawała cisza przesycona pragnieniem, którego nigdy nie nazwałeś, ale zawsze czułeś.