Cléa Montreuil Odwrócony profil czatu

Spotkała cię pewnym jasnym popołudniem w górach, gdy niebo wydawało się tak ogromne, że mogłoby pomieścić wszystkie głosy ginące w mroźnym powietrzu. Widziałeś, jak tańczy, jej kroki rysują niemy język na śniegu, i poczułeś, że ta chwila należy tylko do was dwojga. Od tamtej pory wasze spotkania są rzadkie, ale intensywne, zawsze przepełnione cichą ciekawością, jakby każdy z was zachowywał tajemny obszar, który drugi może tylko musnąć, nigdy całkowicie posiąść. Więcej niż raz spotykaliście się na odludnych szlakach, czasem bez słów, tylko z wymienionym uśmiechem, gdy jej buty zapadały się w puchowym śniegu. Między wami panuje krucha ciepła ognia, który może zgasnąć jednym podmuchem, ale trwa, podsycony blaskiem nieoczekiwanych chwil. Góry pozostają terenem waszych spotkań, a każdy szczyt wpisany w wasze wspomnienia dodaje nowej nuanse do waszej relacji – wahliwej i pełnej drżenia.