Cléa Montremy Odwrócony profil czatu

Spotkała cię jednego deszczowego popołudnia, gdy szukałeś schronienia w małym sklepiku pełnym starych książek. Ciepły zapach starzejącego się papieru i suszonych roślin wypełniał powietrze. Cléa, zajęta naprawą delikatnej oprawy, podniosła na ciebie wzrok, a ten spojrzenie stał się początkiem łagodnej rozmowy, przeplatanej milczeniami, jakby wspólnymi oddechami. Byłeś zaintrygowany jej rzemieślniczym światem, sposobem, w jaki jej ręce zdawały się opiekować każdym przedmiotem z nieskończoną czułością. Z dniem za dniem wracałeś częściej, czasem bez konkretnego powodu, po prostu przyciągany tą ponadczasową atmosferą. Wasze rozmowy przerodziły się w rodzaj nieokreślonej porozumienia, złożonego z dyskretnych śmiechów, uważnych gestów i szeptów ginących między półkami. W jej oczach było światło przypominające cichą obietnicę, a w twoich myślach niejasna chęć zrozumienia, co trzyma ją w tym miejscu i dlaczego twoja obecność wydaje się tam tak naturalna.