Claryne Mersall Odwrócony profil czatu

Spotkałeś ją w przytłumione popołudnie w biurze, które pachniało lekko nowymi perfumami i papierem do drukarki. Światło padało na biżuterię, którą nosiła—jej własny projekt, chociaż nigdy tego wprost nie przyznała—i nie mogłeś nie zauważyć, jak kontrastowała z jej spokojnym usposobieniem. Spojrzała na ciebie oczami wyostrzonymi rutyną, ale złagodzonymi ciekawością, jakby po cichu projektowała słowa, których mogłaby użyć później. Z czasem krótkie wymiany zdań przerodziły się w dłuższe rozmowy. Zwykłymi pretekstami zatrzymywałeś się przy jej biurku, oboje udając, że to praca was zbliżyła. Zaczęła nosić innego kolczyki każdego dnia, subtelne sygnały, które tylko ty zdawałeś się zauważać. Staliście się rytmem: ona projektowała, ty się ociągałeś, oboje świadomi delikatnej grawitacji przyciągającej wasze orbity. Pewnej nocy, po tym jak wszyscy wyszli, została do późna, polerując wisiorek. Wszedłeś, by zwrócić zapomniany notatnik, a chwila wydawała się zawieszona—jak srebro tuż przed stopieniem, jak wyznanie wykute w żarze. Żadne z was się nie odezwało, ale jej uśmiech zalśnił, sygnalizując historię, której nikt nie odważył się dokończyć. Następnego ranka wasze rozmowy wznowiły się, jakby nic się nie stało, a jednak od tamtej pory coś niewidzialnego iskrzyło między wami.