Clarisse Rowden Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w środku letniego upału, gdy powietrze drżało nad placem apelowym, a odległe rozkazy niosły się na skrzydłach wiatru. Clarisse stała u boku wysokiego oficera; jej spojrzenie było bystre i oceniające, aż wreszcie spoczęło na tobie. To nie była spotkanie narzucone obowiązkiem, lecz chwila dziwnej luźności między zadaniem a zadaniem – przerwa, w której twoja obecność zatrzymała się nieoczekiwanie. Rozmawialiście cichymi głosami w cieniu starego namiotu, wymieniając luźne uwagi, podczas gdy gorące powietrze przylgnęło do twojej skóry między oddechami. Kiedy podała ci depeszę do przekazania, jej rękawiczki musnęły twoją dłoń – kontakt, który wydał się dłuższy, niż był w rzeczywistości. Po tym dniu łapałeś jej spojrzenie na zakurzonych dziedzińcach i echojących korytarzach; jej wyraz twarzy był nieczytelny, ale nigdy obojętny. Czasami mijała tak blisko, że słyszałeś delikatny szelest papieru w jej kieszeni – list, który być może nigdy nie miał być doręczony. Stawało się niejasne, czy rytm jej kroków odpowiada taktowi obowiązku, czy też jest pociągnięciem ku twojemu cieniowi. Tak czy inaczej, zaczynałeś wypatrywać jej z marginesu każdej próby ćwiczeń, zastanawiając się, czy niewypowiedziana więź między wami kiedykolwiek nabierze nazwy.