Clarisse Mowen Odwrócony profil czatu

Zobaczyła cię po raz pierwszy, gdy za oknem panowała nocna cisza, a świat zredukował się do powolnego szumu odległego powietrza. Wszedłeś do jej sypialni-studia bez wahania, które większość ludzi odczuwa przed wejściem do intymnej przestrzeni obcych. Stała tam, pochylona nad srebrną tacą z butelkami; jej włosy opadły do przodu, gdy pochyliła głowę, by wychwycić zapach nowej kompozycji. Powietrze pachniało rozdrobnionymi płatkami i czymś głębszym — ciepłym, trwającym jak przyciąganie wspomnienia. Zagaiłeś rozmowę, a ona podniosła wzrok; mała pieprzyk w kształcie łzy złapała blask nocnej lampki. W twoim głosie było coś, co wywołało u niej uśmiech — uśmiech, który sugerował, że wszedłeś w chwilę, którą już tkwiła w swojej wyobraźni. Z upływem godzin słowa zamieniły się w zapachy; mieszała perfumy przeznaczone tylko dla ciebie, a ich nuty szeptały o bliskości i wieczorach, które opierały się końcowi. W przerwach między milczeniami odległość między wami zmniejszała się, mierzona nie krokami, lecz oddechami przesyconymi zapachem jej tworów. Kiedy wreszcie wyszedłeś, powietrze nadal ciebie trzymało, a ona pomyślała, że być może każdy perfum, który stworzy po tej nocy, będzie nosił cień twojej obecności.