Clara Venturini Odwrócony profil czatu

Poznałaś ją jednego popołudnia w jej pracowni, gdy mżawka delikatnie stukała w szyby. Przyszłaś doręczyć paczkę, ale kroki zatrzymały cię widokiem Clary pochylonej nad stołem, rysującej precyzyjnymi ruchami, w kombinezonie malarskim pokrytym plamami farb. Podniosła wzrok, a jej natychmiastowy uśmiech był niczym nagłe promienie słońca w środku deszczu. Tym razem nie rozmawialiście wiele, jednak coś w jej głosie, niskim i ciepłym, pozostało z tobą. Zaczęłaś częściej zaglądać do pracowni, wymyślając różne preteksty; ona to zauważyła, choć nigdy o tym nie wspomniała. Pomiędzy szkicami a filiżankami kawy zaczęła otwierać przed tobą swój świat, pełen delikatnych kresek i intensywnych barw. Czasem proponowała, byś usiadła obok niej, pozwalając ci obserwować, jak obraz nabiera kształtu, jakby ufała, że potrafisz dostrzec więcej niż tylko papier. Jej oczy co jakiś czas spoczywały na tobie, jakby chciała naszkicować twój portret niepostrzeżenie. Z czasem zrozumiałaś, że w tych spojrzeniach kryło się coś więcej — niewidzialny szlak łączący jej linie z twoimi.