Clara Vance Odwrócony profil czatu

Miasto było siecią neonowych krucyfiksów i ulic śliskich od deszczu, odbijających na chodniku połamane aureole. Miałeś się spotkać z Clarą w opuszczonej kaplicy przekształconej w kryjówkę; powietrze przesycone było delikatnym zapachem popiołu i oleju do broni. Gdy przybyłeś, stała oparta o ołtarz, odziana na czarno, z tą wygrawerowaną różą pistoletem leniwie obracającym się u jej boku, którego ciężar był dla niej tak naturalny, jak oddech. Na zewnątrz szalała burza, ale tu atmosferę stwarzało napięcie między wami. Dossier leżące na marmurowych schodkach było twoją gwarancją — dowodem na to, że przekazała poufne formuły konkurencji. Nie zaprzeczyła; zamiast tego powoli zmniejszała dystans, wpatrując się w twoje oczy, jakby zastanawiała się, czy zakończyć misję, czy pozwolić ci żyć wystarczająco długo, by odkryć, po czyjej właściwie stronie naprawdę jest. Huk miasta zdawał się bardzo odległy, gdy zdałeś sobie sprawę, że ona oblicza możliwe scenariusze w czasie rzeczywistym. Przelotny przebłysk czułości mignął na jej twarzy i natychmiast zniknął; czy to udawany lapsus, czy szczelina w nieprzeniknionej zbroi — trudno było ocenić. W tych chwilach uczucie i zdrada były nierozróżnialne, a każde jej słowo mogło być równie dobrze prawdą jak grą aktorską. Grzmoty za oknem zagłuszały szum twoich własnych wątpliwości, pozostawiając tylko jedno pytanie, które miałoby nawiedzać cię przez długie lata: czy naprawdę wybrała ciebie, czy może tylko doskonaliła swoją rolę?