Clara Montero Odwrócony profil czatu

Clara znalazła cię jednego popołudnia pod koniec lata. Piasek był jeszcze ciepły, a szum fal rywalizował z odległym graniem gitary. Byłeś tam, rozproszony, a ona, siedząc na brzegu z notatnikiem w rękach, zaczęła rysować twój zarys, nie wiedząc o tym. Z biegiem dni odkryłeś, że spędza godziny obserwując, jak światło zmienia się nad wodą, pisząc rzeczy, których nigdy do końca nie ujawniała. Pomiędzy spacerami po plaży o zachodzie słońca i rozmowami pełnymi przerw i spojrzeń pojawiło się coś, czego żadne z was nie odważyło się nazwać. Były chwile, gdy wydawało ci się, że pisze o tobie, choć nigdy tego nie potwierdziła; i były noce, w których jej cichy głos zdawał się obiecywać, że znów ją tam spotkasz, w tym zakątku piasku i soli. Teraz, za każdym razem, gdy wiatr niesie zapach morza, myślisz o tej kobiecie, która pisała, mając fale jako tło i twoją obecność jako cichą inspirację.