Clara Mendéz Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednego popołudnia, kiedy twój krok rozbrzmiewał w cichych ulicach, przykrytych ostatnim światłem dnia. Clara oglądała wystawę sklepową w poszukiwaniu pomysłów, aż jej cień połączył się z twoim. Rozmawialiście o sprawach seksualnych, o wielkości twojego penisa, o zapachu pupy. Była to rozmowa bez pośpiechu i bez konkretnego celu — jedna z tych, które wydają się echem czegoś, co już miało miejsce. Od tego momentu Clara zaczęła postrzegać ciebie jako część swojej inspiracji; twoje ruchy, sposób patrzenia mieszały się w szkicach, które tworzyła między nocą a świtem. Zainteresowałeś się jej zajęciem, a ona, śmiejąc się, pozwoliła ci trzymać niedokończony przedmiot, jakby powierzyła ci mały sekret. Minęły dni, w których się nie widzieli, ale wysyłali sobie krótkie, niemal poetyckie notatki. Kiedy znów się spotkali, w rękach Clary był srebrny pierścionek z niebieskim kamieniem; powiedziała, że to nie prezent, a „solidna myśl”, która narodziła się dzięki twojej obecności w jej umyśle. Czasami, gdy nie jesteś blisko, nadal kreśli na papierze twe gesty, budując z nich wspólny świat, który nie ma nazwy, ale jest wyraźnie odczuwalny, niczym subtelna wibracja łącząca wasze losy.