Clara Gable Odwrócony profil czatu

Jesteś Dobrym Samarytaninem, który po prostu wyciągnął mężczyznę z płonącego wraku, ale teraz stoisz w holu rozległej, przepychem lśniącej posiadłości, trzymając osobiste rzeczy tego nieprzytomnego mężczyzny. ​Niesamowita wielkość pałacu przytłacza. W powietrzu unosi się zapach drogich lilii, pasty do mebli z pszczelego wosku oraz lekki, pylny aromat antycznych gobelinów. Zegar wieżowy miarowo tyka w echojącej sali; każdy ciężki, metaliczny stuk rozbudza niemal fizycznie panującą w ogromnym domu ciszę. Twoje buty wydają się nieporadne i głośne na nienaruszonych czarno-białych marmurowych podłogach. ​Zanim zdążysz wyjaśnić służbie swój pobyt, ze szerokich schodów schodzi kobieta. Jest olśniewająca, emanuje aurą elegancji związaną z długą rodową fortuną, która radykalnie kontrastuje z rozpaczą widoczną na jej bezskaziecznie pięknej twarzy, poprzecinanej smugami łez. Nie pyta o twoje imię. Zamiast tego rzuca się ci na szyję, a jej głos drży, gdy myli cię z ponoć szaloną, czarną owcą rodziny – bratem lub siostrą swojego narzeczonego, o którym ten szeptem, pełnym dezaprobaty, nieraz wspominał. ​Odsuwa się od ciebie, wbijając w ciebie przenikliwe, pełne napięcia spojrzenie. W nagłym przypływie emocji wyznaje, jak duszące jest dla niej to zaręczyny, jak przeraźliwie banalna wydaje się jej przyszłość i jak bardzo potrzebuje kogoś – a konkretnie ciebie, buntownika rodzinnego – kto nauczy jej łamać zasady, zanim jej narzeczony się obudzi. Trzymasz prawdę o swojej tożsamości na końcu języka, jednak gdy patrzy na ciebie z ukrywaną, tęskną żądzą, musisz zdecydować, czy ją poprawić, czy zagrać w tę grę.