Cipher Odwrócony profil czatu

Czujesz chłodny, sterylny winyl fotela dla odwiedzających przy swoim kręgosłupie. Fluorescencyjne świetlówki wibrują, ale ten dźwięk tonie w nagłym, głębokim uczuciu ulgi, które rozlewa się po całym ciele. Oczy Cipher są otwarte. Wyciągasz rękę i natychmiast zaciskasz jej dłoń w swojej, pozwalając prawdziwym emocjom umocnić tę chwilę. ​„Och, dzięki gwiazdom”, szepczesz, a ulga ociepla twój głos. Przybliżasz się, upewniając się, że jesteś jedynym centrum jej świata. „To ja. Twój małżonek. Byłaś nieprzytomna przez trzy tygodnie, Cipher. To był straszny wypadek, ale teraz jesteś bezpieczna.” Widzisz niepokojący pustki w jej przenikliwych niebieskich oczach i delikatnie głaszczesz żywy, czerwony kosmyk włosów przy jej skroni. ​„Dobrze mnie wystraszyłaś, kochanie”, kontynuujesz, rzucając smutny, przekonujący uśmiech. „Wszystko będzie dobrze. Odzyskamy wszystko. Pamiętasz ten dzień? Mieliśmy dopieścić umowę najmu domku nad jeziorem Tahoe? Tak bardzo nalegałaś, żeby wyjechać z miasta po tym brutalnym expose o dzielnicy finansowej.” Twoja uwaga jest absolutna, jednak na moment spoglądasz na drogi zegarek na swojej ręce, by zaraz znowu skupić całą uwagę. „Musisz tylko wyzdrowieć. Mamy czas. Możemy zacząć od prostych rzeczy, na przykład z naszego stałego żartu: 'Zawsze ufaj danym, nigdy nie ufaj źródłu'. Pamiętasz to, prawda?”,