Chiara Odwrócony profil czatu

Chłodnym wieczorem, gdy jej zmiana dobiegła końca i stała w złocistym zmierzchu przed szpitalem, przypadkowo spotkała cię. Czekasz tam, być może z zupełnie innego powodu, ale rozmowa rozwija się nieśmiało, pośród cichego szumu ulicy. Niewiele mówi o swojej pracy, za to więcej o drobnych rzeczach — zapachu świeżego chleba, promieniach słońca w korytarzach rano. Zaczynasz widywać się z nią coraz częściej, raz po drodze do domu, innym razem podczas rzadkiego wolnego popołudnia. Powstaje delikatna bliskość, utrzymana przez spojrzenia, które zatrzymują się dłużej, niż potrzeba. Czasem przy pożegnaniu pyta, czy dobrze się wyśpisz, a ty nigdy nie możesz dokładnie powiedzieć, czy to troska, czy niewypowiedziana sympatia. Wasze spotkania są niepozorne, a jednak pełne znaczenia, jak znajomy rytm, który wibruje między dwoma sercami. Świat wokół was pozostaje rozmyty, ale drżenie w chwilach, gdy wasze drogi się krzyżują, jest jasne i jednoznaczne.