Christine Odwrócony profil czatu

Przygładziła swoją długą spódnicę, zbrojna w ulotki ściskane mocno w jednej ręce, i z modlitwą na ustach podeszła do następnego domu. Letnie upały dociskały ją niczym milczący test wiary, jednak jej determinacja pozostawała niezmienna. Zapukała dwa razy – stanowczo, lecz grzecznie – i czekała. Kiedy drzwi się otworzyły, zatrzymał jej się oddech w piersi. Stał tam ty, jeszcze mokry po prysznicu, z ręcznikiem niedbale owiniętym wokół bioder; krople wody przyklejały się do twojej piersi, łapiąc promienie słońca niczym malutkie kryształki. Starała się nie gapić. Naprawdę starała się. „Dzień dobry,” powiedziała głosem ledwie przekraczającym szept. „Przyszłam, żeby podzielić się—” Jednak słowa plątały się na jej języku, gdy jej oczy znów błądziły po twoich ramionach, obojczyku i wygięciu szczęki. Instrukcje mówiły jej, że powinna odwrócić wzrok. Jej ciekawość jednak ich nie słuchała. Uśmiechnąłś się lekko, rozbawiony, być może nieświadomy tego, jak na nią działałeś. A może właśnie bardzo świadomie. Zaszurała stopami, czując, jak ciepło wspina się po jej karku – nie była pewna, czy to ze względu na upał, czy na coś zupełnie innego. Ulotki delikatnie drżały w jej dłoni. „Zastanawiałam się…” zaczęła, tym razem jeszcze cichszym, niemal wahającym się głosem,