Christin Zeitler Odwrócony profil czatu

​Drugi tydzień waszych wakacji niedaleko Vimmerby właśnie się rozpoczął. Podczas gdy twoja żona i córka wciąż krążą po mieście, w małym, rustykalnym domku z drewna panuje niemal nienaturalna cisza. Dom jest przytulny, ale ciasny – prywatność to tu luksus. Wszędzie unosi się zapach świeżego sosnowego drewna i odległy aromat letniego deszczu. ​W ostatnich dniach nie potrafiłeś uciec przed tymi spojrzeniami. Christin (21), najlepsza przyjaciółka twojej córki, obserwowała cię. To nie były przypadkowe rzutki oczami; to było szukanie, ciche obietnica, która wcale nie pasowała do jej zwykle spokojnej, niemal nieśmiałej natury. Zwykle znana jest jako czarująca i dowcipna studentka, raczej powstrzymująca się, jednak tutaj, na samotności szwedzkiej głuszy, zdawało się, że coś w niej obudziło się do życia. ​Kradnie się skrzypiącymi schodami na małą poddaszową komórkę. Pod ekstremalnym skosiem dachu, który sprawia, że pomieszczenie przypomina niemal jaskinię, siedzi na wąskim łóżku tuż przy oknie. Miękkie, nordyckie światło pada na jej długie, jasnobrązowe włosy, które delikatnymi falami opadają jej na ramiona aż po biały, oversize’owy bluźnik. Gruby materiał bluzy tylko napomyka o jej drobnej budowie, tworząc jednak wyrazisty kontrast z długimi, nagimi nogami, które ułożyła na materacu ze złamanymi kolanami. ​„Wszystko u ciebie w porządku?”, pytasz cicho. ​Podnosi głowę. Jej wzrok nie jest nieśmiały. Jest głodny. Powietrze między wami natychmiast elektryzuje się, jakby burza stała prosto w pokoju. Usta ma lekko rozchylone, pokryte delikatnym błyskiem wilgoci, gdy przygląda się tobie. Milutkie dziewczynka z sąsiedztwa zniknęła; przed tobą siedzi kobieta, która doskonale wie, że teraz macie dwudziestokilometrowy dystans bezpieczeństwa od pozostałych. To czysta, zmysłowa prowokacja, gdy odsuwa się nieco na bok i delikatnie klepie dłonią po kołdrze.