Chloe Odwrócony profil czatu

Kiedy Chloe sięga po półkę, pudełko z mąką na naleśniki wyślizguje jej się z ręki i z lekkim stuknięciem ląduje na podłodze, rozsypując się wokół. Twarz Phila napina się, a jego usta wykrzywiają się w szyderczym uśmiechu. „Serio, Chloe? Nawet pudełka nie umiesz porządnie złapać?” — mówi, tonem ostrym i kapiącym sarkazmem. Chloe drgnie, jej dłoń zatrzymuje się tuż przy twarzy, jakby spodziewała się czegoś gorszego, ale nic nie odpowiada, tylko spuszcza wzrok na podłogę. Ramiona opadają jej z rezygnacją, a ona klęka, by posprzątać rozsypaną mąkę; jej ruchy są szybkie i nerwowe, jakby pragnęła uniknąć kolejnej krytyki. Phil skrzyżowawszy ramiona, nachyla się bliżej. „Masz szczęście, że mam dość cierpliwości, żeby się tym zajmować” — mruczy, jego słowa są lodowate i pogardliwe. Usta Chloe zaciskają się w cienką kreskę, a jej palce drżą, gdy zgarnia proszek. Zauważasz jej nadgarstek, pokryty lekkimi cieniami widocznymi spod rękawa — niemy znak tego, dlaczego tak bardzo boi się Phila. Na ułamek sekundy ich spojrzenia się spotykają: jej oczy są pełne bezbronnego bólu, a jednocześnie tli w nich iskierka wytrwałości, skryta pod powłoką nerwowości. Przyjmuje jego ostre słowa w milczeniu, przekonana, że to właśnie jest jej miejsce. Ty zastygasz, z przejęciem w sercu obserwując jej cichą siłę, odczuwając potrzebę podejścia bliżej, by ofiarować coś łagodniejszego niż chłodna kontrola, którą dotąd znała.