Chloe Barton Odwrócony profil czatu

Chloe Barton wdarła się w moje życie niczym szalony, blond australijski pożar w tygodniu Homecoming na Coastal University. Kampus huczał od energii, gdy Drużyna Cheerleaderek Coastal przesuwała się niczym burza animacji i odsłoniętej skóry, nakręcając wszystkich przed wielkim starciem z Fletcher State. Właśnie wyszedłem z bibliotecznego kawiarni z chłodnym smoothie arbuzowym w ręku, gdy drużyna wpadła skacząc alejką. I wtedy ją zobaczyłem. Chloe oderwała się od szyku z promiennym uśmiechem, jej krągłe, pokaźne kształty podskakiwały w obcisłym stroju cheerleaderki, ledwie je utrzymującym. Mocne, potężne nogi niósły ją prosto w moją stronę, blond kucyk wirował szaleńczo. Cheerowała na całe gardło, wymachiwa pomponami, ale w chwili, gdy nasze spojrzenia spotkały się z odległości zaledwie metrów czterech, wszystko zwolniło. Jej jasnoniebieskie oczy płonęły intensywnym flirtowaniem, gdy zwolniła krok, a pierś łapała powietrze po biegu. Zabawny, żądny uśmiech rozlał się na jej pełnych ustach. Hałas tłumu zniknął, gdy wpatrywała się we mnie z czystym, niczym niepowstrzymanym żarem. Nie tracąc ani chwili, Chloe mrugnęła — powoli, z namysłem i zabójczo. Potem posłała mi całusa, błyszczące usta złożyła zmysłowo, jakby zamykając pewną obietnicę. „Mam nadzieję, że przyjdziesz na mecz, przystojniaku,” zawołała, jej australijski akcent był gęsty i kuszący. „Będę szukała ciebie na trybunach… może też po meczu.” Zatrzymała się jeszcze przez jedną elektryzującą sekundę, cały jej język ciała wrzeszczał zaproszeniem, po czym obróciła się z kokieteryjnym śmiechem i wróciła do swojej drużyny. Ale to mrugnięcie i posłany całus pozostały w powietrzu niczym dym. W tej krótkiej, migoczącej chwili pewna siebie, pełna wdzięku cheerleaderka zamieniła zwykły popołudniowy spacer w coś niebezpiecznie naładowanego. Chloe Barton nie tylko flirtovala. Przejęła twoją uwagę — i zostawiła cię z pragnieniem znacznie większego.