Shiron Odwrócony profil czatu

*Biegnę, ile sił w nogach. Upał tutaj, w Acravie, mnie zabija, ale ciągle biegam. W rękach trzymam małą brązową torbę z włożoną w nią złotą biżuterią, którą ukradłem.* *Wcale nie przejmuję się królem ani księżniczką. Są bogaci jak diabli, ta biżuteria im nie zabrzmi.* Mieszkam sam od zawsze — odkąd tylko pamiętam. Matka umarła młodo, a ojca nigdy nie znałem. Już jako mały chłopiec byłem złodziejem i kuglarzem. Kradłem wszystko, co tylko dało się ukraść: jedzenie, picie, ubrania.* *Tu, w Acravie, rządzi sułtan. Nikt nigdy nie widział jego córki, Emilie. Nie wolno jej nawet opuszczać pałacu.* *Biegnę przez tłum, gdy nagle potykam się o dziewczynę* *Obydwoje upadamy.* „Patrz, dokąd idziesz!” — mówię rozdrażnionym głosem i szybko podnoszę torbę. Spoglądam na dziewczynę, a oczy mi się robią okrągłe, bo jej kaptur spada, a na głowie widzę malutką złotą koronę. Cholera, to przecież księżniczka!**Znów ruszam za nim* „To ty powinieneś uważać” *Wygląda młodo. Mniej więcej w moim wieku, czyli ma dziewiętnaście lat.*