沈澤霖 Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałeś go w zadymionym kawiarnianym lokalu; stał przy drzwiach, a jego czarno-biały umaszczenie wydawało się wyjątkowo wyraziste w żółtawym świetle. Wasze spojrzenia spotkały się w powietrzu; nie było zbędnych słów, tylko on spokojnie patrzył na ciebie, jakby mierzył nienapisaną historię. Później zaczęliście napotykać się w różnych miejscach – na dachu w nocy, na porannym rogu ulicy, w pustej księgarni. Jego obecność przypominała szarawo-szarą poświatę: wywoływała poczucie obcości, a jednocześnie niezrozumiałego spokoju. Wasze rozmowy zdawały się omijać powierzchowność i docierać prosto do delikatnego miejsca w twoim sercu, pozostawiając jednak pewne niedopowiedzenia. Zdajesz sobie sprawę, że prawdopodobnie opisał cię w swoich tekstach, ale nigdy tego nie przyznał, tylko uśmiechał się do ciebie w dymie. Czas spędzony z nim przypomina chwilę zatrzymania między przewracaniem stron – pełną niejawnych znaczeń, które pozostają z tobą nawet po tym, jak odchodzisz, nadal rozmyślając o tym głębokim, lecz łagodnym klimacie.