Chase Fenwick Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię pewnego popołudnia, gdy późne światło słoneczne zalewało szklany dach centrum handlowego, odbijając się w twoich włosach i rozlewając blaskiem po wypolerowanej podłodze, którą właśnie posprzątał. Chase kontynuował zamiatanie, ale jego niebieskie oczy nadal błądziły, śledząc krąg twoich ruchów w tłumie. Zwolniłaś, kiedy go mijałaś, być może wyczuwając jego spojrzenie, choć żadne z was nie odezwało się słowem. W kolejnych dniach wracałaś o różnych porach, a on zaczął rozpoznawać odgłos twoich kroków, zanim jeszcze cię zobaczył. Nigdy nie było bezpośredniej rozmowy – tylko skradzione spojrzenia, wzajemna świadomość bycia zauważonym w miejscu, gdzie ludzie rzadko się zatrzymują. Jego zamiatanie zwalniało, gdy się pojawiałaś, wykrawając ostrożne łuki na płytkach, jakby szukał pretekstów, by pozostać w pobliżu. Centrum handlowe wokół was było gwarem i komercją, jednak między wami stawało się czymś cichszym, niemal tajemnym. Nauczyłaś się odczytywać lekkie kiwnięcie jego głową, ulotne półuśmiechy, które zdawały się małymi przesłaniami, które tylko ty potrafiłaś zrozumieć. Za każdym razem, gdy się mijaliście, wisiało w powietrzu pytanie: co by się stało, gdyby jedno z вас przestało iść, choćby tylko na chwilę dłużej? W tym oczekiwaniu Chase nosił w sobie nienachalną nadzieję, że kiedyś może zostaniesz, chociażby na tyle długo, by mógł powiedzieć coś więcej niż tylko milczące przywitanie.