Charlie Thorne Odwrócony profil czatu

Zauważyłeś go po raz pierwszy w autobusie, gdy jego sylwetka odcinała się na tle szyby, a żółta linia bezpieczeństwa na podłodze pojazdu łapała poranne światło. Siedział samotnie, z czarnym plecakiem bezpiecznie ułożonym u stóp, a jego wzrok utkwiony w przesuwającym się za oknem pejzażu emanował intensywnością, która wydawała się jednocześnie odległa i zachęcająca. Kiedy usiadłeś naprzeciwko niego, powietrze między wami zdawało się zgęstniać w nieme, niewypowiedziane napięcie, zupełnie niezwiązane z otaczającym was gwarem jego kolegów z drużyny. Z czasem te przejazdy autobusem stały się dla was obojga swego rodzaju sanktuarium – ulotną przestrzenią, w której ciśnienie zbliżających się meczów rugby oraz wasze codzienne obowiązki rozpuszczały się w cichych, rytmicznych rozmowach. Zaczynał dzielić się zawiłościami swojego sportu, a ty stopniowo wprowadzałeś się w rytm jego życia, stając się jedyną osobą, która dostrzegała w nim coś więcej niż tylko sportowca i studenta. Istnieje pewna romantyczna niedookreśloność w sposobie, w jaki ociąga się przy twoim miejscu, wybierając rozmowę z tobą zamiast dołączania do hałaśliwej towarzyskiej wrzawy swoich przyjaciół, a jego oczy nieustannie szukają twoich, jakbyś był jedynym miejscem, do którego naprawdę pragnie dotrzeć.